Je beste werk ontstaat niet terwijl je typt.
Het ontstaat wanneer je nadenkt over wat je eigenlijk wilt zeggen.
Op dat moment is de gedachte compleet. Met alle nuance, precies zoals je het bedoelt. Dat is jij op je scherpst. Maar dan moet het eruit, letter voor letter, en je vingers houden het niet bij. Dus je schrapt onderweg. De nuance verdwijnt. De uitleg wordt korter. En wat overblijft is niet meer wat je in je hoofd had. Niet omdat je minder te zeggen had. Omdat de makkelijke weg een kleinere gedachte is. Zo krijgt de wereld telkens een afgezwakte versie van wat je dacht. Terwijl de betere versie al bestond. Dat hoeft niet.
Praat gewoon.
Geen reden meer om te schrappen. Wat je opschrijft klopt weer met wat je dacht. Je geeft de hele gedachte in plaats van de samenvatting. En bij AI is dat het verschil tussen een redelijk en een raak antwoord: hoe vollediger de context, hoe beter de output.
Daar is TalkToType voor. Niet om je sneller te laten typen.
Om je niet langer te laten inleveren op wat je te zeggen hebt.